Nasza Galeria obrazĂłw jest swoistego stylu wyl?garni? talentĂłw. O ile bliski jest Ci ?wiat oryginalnych barw, kszta?tĂłw i form , a dodatkowo wszystkiego co prawdziwie pi?kne, z pewno?ci? docenisz dzie?a, ktĂłre tu znajdziesz. Najnowsze obrazy i rysunki polskich artystĂłw m?odego pokolenia s? do zakupienia w naszej Galerii malarstwa Pepiniera. Sprzedajemy unikalne wyroby z dziedziny malarstwa olejnego, akrylowego, a rĂłwnie? grafik? warsztatow? i rysunek, ceramik? u?ytkowa jak rĂłwnie? artystyczn?, bi?uteria autorska, r?kodzie?o oraz dodatkowo prace metaloplastyczne - to wszystko znajdziesz w Pepinierze.. Galeria Sztuki Pepiniera promuje i przekazuje ArtystĂłw oraz dodatkowo po?redniczy w sprzeda?y dzie? sztuki, prac plastycznych oraz dodatkowo rzemios?a artystycznego. PĂł?niej galeria planuje rozszerzy? dzia?alno?? tak?e jako stacjonarna Galeria sztuki. Pepiniera prowadzi Sprzeda? obrazĂłw i r?kodzie?a, po?rednictwo w dystrybucji dzie? sztuki - olejĂłw na p?Ăłtnie, akryli i innych technik, rysunku, grafiki artystycznej , a ponadto rzemios?a artystycznego. Galeria promuje artystĂłw i ich dzie?a sztuki wspĂł?czesnej (oleje na p?Ăłtnie, rysunki, grafiki warsztatowej) w Internecie.

http://www.katalog.stronydlafirm.info/malarstwo-poznego-renesansu-s502.html

data: 14-04-2010 | szczegóły

Impresjonizm by? to kierunek, ktĂłry pojawi? si? pod koniec XIX w., trwa? do pocz. XX w. Przejawia? si? w malarstwie, rze?bie i muzyce(Debussy). Istot? impresjonizmu by?o wierne oddanie wra?enia wizualnego dzi?ki wnikliwym studiom nad kolorem i ?wiat?em. Impresjoni?ci zrewolucjonizowali teori? koloru wiernie oddaj?c wra?enia wizualne i maluj?c z natury. Zaw?zili w?asn? palet? do jasnych, ?ywych barw. Pragn?c uchwyci? wibrowanie ?wiat?a i powietrza u?ywali przede wszystkim barw dope?niaj?cych tj. ?Ăł?cie?, fiolet lub czerwie? i ziele?. Impresjoni?ci nie okre?lali kszta?tu, a granice przedmiotĂłw wyznacza?y 2 plamy barwy. Malowano zmienno?? wra?e? w zmiennych postanowieniach. Wprowadzono nowe, nietuzinkowe uk?ady kompozycyjne. Spersonalizowane pejza?e impresjoni?ci malowali w plenerze, w bezpo?rednim kontakcie z natur?.

http://www.add.mini.babia-gora.pl/galeria-obrazow-s1390.html

data: 03-06-2010 | szczegóły

Galeria sztuki. Malarstwo olejne, rysunki, plakaty, pastele, akwarele, karykatury, cykl Bajki dla doros³ych, Wybierz swoje drzewo, Zaczarowana ró¿a, Akty.

http://www.artmajeur.com/lozowski

data: 23-03-2010 | szczegóły

Za pĂł?ny renesans mo?na uwa?a? okres od ?mierci Angolo Bronzino, 1503-1572, Salviati, Giorgio Vasari, Rafaela ai po Carraccich, ok. 1520-1600. Charakter 1512-1574, Allori i m. W Rzymie bardziej rafaelowski pĂł?nego renesansu krystalizuje si? najpierw w malarstwie weneckim i tam najd?u?ej trwa. W Rzymie mĂłwie? za Grzegorza XIII, 1572-1585, i Sykstusa V, zyskuje przewag? po Sacco di Roma, 1527, pos?pna 1585-1590. O wiele miekszy, staranniejszy Federico w nastroju tradycja Micha?a Anio?a - t?umi?c takie Barocci, ok. 1537-1612, i jeso liczni na?ladowcy. na?ladowcĂłw Rafaela, jak Giullo Romana, 1499-1546, Potem wsz?dzie przenikanie elementĂłw weneckich, od i Perino del Vaga, 1499-1547. Punkt szczytowy ma- ktĂłrych Florencja odci?ta si? ju? w po?owie XVI w. nieryzmu rzymskiego za Paw?a III do Paw?a IV; repre- Carracciowie (Lodovico, 1555-1619, Anniba?e, 1560-zentantami najpierw pĂł?nocni W?osi (jak Sebastiana 1609) wi??? tradycj? pĂłlnocnow?oska Correggia t ele-del Plombo, ok. 1485-1547, Marcello Yenusti i in.), mentami rzymskimi i weneckimi; szerokie, tworz?ce potem Toska?czycy (jak Daniele da Yolterra). We szkole oddzia?ywanie na ca?e Wiochy. O El Graco Florencji: Pontormo, 1494-1557; Rosso Fiorentino, mowa przy sztuce Hiszpanii.Manieryzm a pĂł?ny gotyk. Zwracano ju? w wielu przypadkach uwag? na zbli?enie si? pĂł?nego renesansu do sztuki ?redniowiecznej. Polega ono na podporz?dkowywaniu przedstawianego informacji ideowej. Postacie, architektura, krajobrazy, ba, dos?ownie koloryt jako nosiciel nastroju uczuciowego, s?u?? ukazywaniu sensu moralnego lub religijnego. Tematu obrazĂłw nie maluje si? ze wzgl?du na niego samego, z przyjemno?ci z powodu zawartego w nim pi?kna. Za?amuje si? weso?y blask barw, zniekszta?ca g?adk? pi?kno??, bowiem spojrzenie patrz?cego nie powinno zatrzymywa? si? na tych powierzchownych wdzi?kach, ale kierowa? si? ku temu, co nadzmy s?owe.PrĂłcz tego istnieje w dziedzinie formalnej malarstwa krajĂłw pĂł?nocnych rĂłwnie? bierne poddawanie si? wp?ywowi elementĂłw pĂł?nogotyckich: formy renesansowe o odcieniu manierystycznym mieszaj? si? naturalnie z pĂł?nogotyckimi i d?ugo nie dostrzegano sprzeczno?ci obu tych ?wiatĂłw formalnych; wyrazi?cie oddzieli?o je dopiero krytyczne oko historyka sztuki. W przypadku powy?szym jest w szczegĂłlno?ci znamienny fakt, ?e formy pĂł?nego renesansu uleg?y wp?ywom ukszta?towanym przez gust pĂł?nogotycki.Ornament pĂł?nego renesansuNastrĂłj epoki, nie u?wiadamiany sobie wyra?nie nawet przez jego nosicieli, wyra?a si? za ka?dym razem najbardziej dobitnie w ornamencie. Jego formy nie s? obci??one ?adn? przedstawieniow? tre?ci? i nie s? skr?powane ?adn? nazbyt surow? tradycj?, chocia? w ka?dym momencie znajduj? si? w nurcie w?a?ciwej tradycji. Gr? form ornamentu mo?na porĂłwna? z pismem, w ktĂłrym odbija si? nie?wiadomie w ramach form konwencjonalnych stan psychiczny i fizyczny pisz?cego.Wczesny renesans faworyzowa? ornament "arabeskowy", ktĂłry nie by? wcale pochodzenia arabskiego, niemniej jednak rzymskiego: wdzi?czne, faliste i spiralne wici akantu, kandelabry ro?linne itd., ktĂłre mo?na by?o przek?ada? na j?zyk naturalno?ci, jak przyk?adowo. w kolorowych wie?cach majolik RobbiĂłw. Te ?ywe i ?wie?e, jasne i szczere formy nie odpowiadaj? ju? powadze nowej epoki.

http://www.ciekawe-artykuly.com/2010/03/sztuka/

data: 14-04-2010 | szczegóły

Za pĂł?ny renesans mo?na uwa?a? okres od ?mierci Angolo Bronzino, 1503-1572, Salviati, Giorgio Vasari, Rafaela ai po Carraccich, ok. 1520-1600. Charakter 1512-1574, Allori i m. W Rzymie bardziej rafaelowski pĂł?nego renesansu krystalizuje si? najpierw w malarstwie weneckim i tam najd?u?ej trwa. W Rzymie mĂłwie? za Grzegorza XIII, 1572-1585, i Sykstusa V, zyskuje przewag? po Sacco di Roma, 1527, pos?pna 1585-1590. O kilka miekszy, staranniejszy Federico w nastroju tradycja Micha?a Anio?a - t?umi?c takie Barocci, ok. 1537-1612, i jeso liczni na?ladowcy. na?ladowcĂłw Rafaela, jak Giullo Romana, 1499-1546, Potem na ka?dym kroku przenikanie elementĂłw weneckich, od i Perino del Vaga, 1499-1547. Punkt szczytowy ma- ktĂłrych Florencja odci?ta si? ju? w po?owie XVI w. nieryzmu rzymskiego za Paw?a III do Paw?a IV; repre- Carracciowie (Lodovico, 1555-1619, Anniba?e, 1560-zentantami najpierw pĂł?nocni W?osi (jak Sebastiana 1609) wi??? tradycj? pĂłlnocnow?oska Correggia t ele-del Plombo, ok. 1485-1547, Marcello Yenusti i in.), mentami rzymskimi i weneckimi; szerokie, tworz?ce potem Toska?czycy (jak Daniele da Yolterra). We szkole oddzia?ywanie na pe?ne Wiochy. O El Graco Florencji: Pontormo, 1494-1557; Rosso Fiorentino, mowa przy sztuce Hiszpanii.Manieryzm a pĂł?ny gotyk. Zwracano ju? zazwyczaj uwag? na zbli?enie si? pĂł?nego renesansu do sztuki ?redniowiecznej. Polega ono na podporz?dkowywaniu przedstawianego informacji ideowej. Postacie, architektura, krajobrazy, ba, dos?ownie koloryt jako nosiciel nastroju uczuciowego, s?u?? ukazywaniu sensu moralnego lub religijnego. Tematu obrazĂłw nie maluje si? ze wzgl?du na niego samego, z rado?ci z powodu zawartego w nim pi?kna. Za?amuje si? weso?y blask barw, zniekszta?ca g?adk? pi?kno??, bowiem spojrzenie patrz?cego nie powinno zatrzymywa? si? na tych powierzchownych wdzi?kach, niemniej jednak kierowa? si? ku temu, co nadzmy s?owe.Poza tym istnieje w dziedzinie formalnej malarstwa krajĂłw pĂł?nocnych te? bierne poddawanie si? wp?ywowi elementĂłw pĂł?nogotyckich: formy renesansowe o odcieniu manierystycznym mieszaj? si? naturalnie z pĂł?nogotyckimi i d?ugo nie dostrzegano sprzeczno?ci obu tych ?wiatĂłw formalnych; wyrazi?cie oddzieli?o je dopiero krytyczne oko historyka sztuki. W wypadku powy?szym jest szczegĂłlnie znamienny fakt, ?e formy pĂł?nego renesansu uleg?y wp?ywom ukszta?towanym przez gust pĂł?nogotycki.Ornament pĂł?nego renesansuNastrĂłj epoki, nie u?wiadamiany sobie wyra?nie nawet poprzez jego nosicieli, wyra?a si? w ka?dej chwili najbardziej dobitnie w ornamencie. Jego formy nie s? obci??one ?adn? przedstawieniow? tekstem i nie s? skr?powane ?adn? nazbyt surow? tradycj?, chocia? za ka?dym razem znajduj? si? w nurcie w?a?ciwej tradycji. Gr? form ornamentu mo?na porĂłwna? z pismem, w ktĂłrym odbija si? pod?wiadomie w ramach form konwencjonalnych stan psychiczny i fizyczny pisz?cego.Wczesny renesans faworyzowa? ornament "arabeskowy", ktĂłry nie by? wcale pochodzenia arabskiego, niemniej jednak rzymskiego: wdzi?czne, faliste i spiralne wici akantu, kandelabry ro?linne itd., ktĂłre mo?na by?o przek?ada? na j?zyk naturalno?ci, jak na przyk?ad. w kolorowych wie?cach majolik RobbiĂłw. Te ?ywe i ?wie?e, jasne i szczere formy nie odpowiadaj? ju? powadze nowej epoki.

http://www.mini.milioner.waw.pl/artysci-florenccy-s197.html

data: 04-05-2010 | szczegóły

Za póŸny renesans mo¿na uwa¿aÌ okres od œmierci Angolo Bronzino, 1503-1572, Salviati, Giorgio Vasari, Rafaela ai po Carraccich, ok. 1520-1600. Charakter 1512-1574, Allori i m. W Rzymie bardziej rafaelowski póŸnego renesansu krystalizuje siê najpierw w malarstwie weneckim i tam najd³u¿ej trwa. W Rzymie mówieù za Grzegorza XIII, 1572-1585, i Sykstusa V, zyskuje przewagê po Sacco di Roma, 1527, posêpna 1585-1590. O wiele miekszy, staranniejszy Federico w nastroju tradycja Micha³a Anio³a - t³umi¹c takie Barocci, ok. 1537-1612, i jeso liczni naœladowcy. naœladowców Rafaela, jak Giullo Romana, 1499-1546, Potem na ka¿dym kroku przenikanie elementów weneckich, od i Perino del Vaga, 1499-1547. Punkt szczytowy ma- których Florencja odciêta siê ju¿ w po³owie XVI w. nieryzmu rzymskiego za Paw³a III do Paw³a IV; repre- Carracciowie (Lodovico, 1555-1619, Anniba³e, 1560-zentantami najpierw pó³nocni W³osi (jak Sebastiana 1609) wi¹¿¹ tradycjê pólnocnow³oska Correggia t ele-del Plombo, ok. 1485-1547, Marcello Yenusti i in.), mentami rzymskimi i weneckimi; szerokie, tworz¹ce potem Toskaùczycy (jak Daniele da Yolterra). We szkole oddzia³ywanie na pe³ne Wiochy. O El Graco Florencji: Pontormo, 1494-1557; Rosso Fiorentino, mowa przy sztuce Hiszpanii.Manieryzm a póŸny gotyk. Zwracano ju¿ bardzo czêsto uwagê na zbli¿enie siê póŸnego renesansu do sztuki œredniowiecznej. Polega ono na podporz¹dkowywaniu przedstawianego treœci ideowej. Postacie, architektura, krajobrazy, ba, wrêcz koloryt jako nosiciel nastroju uczuciowego, s³u¿¹ ukazywaniu sensu moralnego lub religijnego. Tematu obrazów nie maluje siê ze wzglêdu na niego samego, z radoœci z powodu zawartego w nim piêkna. Za³amuje siê weso³y blask barw, zniekszta³ca g³adk¹ piêknoœÌ, bowiem spojrzenie patrz¹cego nie powinno zatrzymywaÌ siê na tych powierzchownych wdziêkach, ale kierowaÌ siê ku temu, co nadzmy s³owe.Poza tym istnieje w dziedzinie formalnej malarstwa krajów pó³nocnych równie¿ bierne poddawanie siê wp³ywowi elementów póŸnogotyckich: formy renesansowe o odcieniu manierystycznym mieszaj¹ siê naturalnie z póŸnogotyckimi i d³ugo nie dostrzegano sprzecznoœci obu tych œwiatów formalnych; wyraziœcie oddzieli³o je dopiero krytyczne oko historyka sztuki. W przypadku powy¿szym jest w szczególnoœci znamienny fakt, ¿e formy póŸnego renesansu uleg³y wp³ywom ukszta³towanym przez gust póŸnogotycki.Ornament póŸnego renesansuNastrój epoki, nie uœwiadamiany sobie wyraŸnie dos³ownie poprzez jego nosicieli, wyra¿a siê za ka¿dym razem najbardziej dobitnie w ornamencie. Jego formy nie s¹ obci¹¿one ¿adn¹ przedstawieniow¹ treœci¹ i nie s¹ skrêpowane ¿adn¹ nazbyt surow¹ tradycj¹, chocia¿ w ka¿dej chwili znajduj¹ siê w nurcie w³aœciwej tradycji. Grê form ornamentu mo¿na porównaÌ z pismem, w którym odbija siê podœwiadomie w ramach form konwencjonalnych stan psychiczny i fizyczny pisz¹cego.Wczesny renesans faworyzowa³ ornament "arabeskowy", który nie by³ wcale pochodzenia arabskiego, niemniej jednak rzymskiego: wdziêczne, faliste i spiralne wici akantu, kandelabry roœlinne itp., które mo¿na by³o przek³adaÌ na jêzyk naturalnoœci, jak np. w kolorowych wieùcach majolik Robbiów. Te ¿ywe i œwie¿e, jasne i szczere formy nie odpowiadaj¹ ju¿ powadze nowej epoki.

http://www.czarny.fortix.waw.pl/e/Sztuka,1462

data: 10-04-2010 | szczegóły

Jaros?aw Kukowski znany jest z nietypowego procesu dokumentacji dzia?a? malarskich -zapisywania ich w formie animacji. W swojej twĂłrczo?ci Kukowski porusza tematy moralne oraz spo?eczne dotycz?ce ?mierci i przemijania

http://kukowski.pl/index_pl.html

data: 15-06-2010 | szczegóły

Galeria malarstwa Pepiniera to wirtualna Galeria sztuki i rêkodzie³a artystycznego. Mamy w spisie produktów/us³ug du¿y wybór unikatowych obrazów olejnych na p³ótnie, obrazów akrylowych na p³ótnie te¿ akwarel , a oprócz tego dzie³ zrealizowanych w innych technikach Trudnimy siê promocj¹ polskiej sztuki, prowadzimy Sprzeda¿ sztuki , a ponadto poœredniczymy w sprzeda¿y dzie³ sztuki. W mojej galerii znajdziesz g³ównie obrazy olejne wybranych artystów. Pepiniera - to wed³ug s³ownika œrodowisko, z którego wywodzi siê wielu utalentowanych ludzi. Tak¹ nazwê nadano tej galerii ¿eby wyró¿niÌ j¹ spoœród wielu innych i zaznaczyÌ podstawowe kryterium jakie brane jest pod uwagê przy rekrutacji artystów. W tej galerii niew¹tpliwie znajdziesz niekonwencjonalne malarstwo i niebanalne przyk³ady twórczoœci rzemieœlniczej. Pepiniera to dynamicznie rozwijaj¹ca siê internetowa Galeria obrazów. PóŸniej - równie¿ stacjonarna Galeria sztuki. Galeria prowadzi upowszechnienie artystów oraz sprzedaje malarstwo olejne, akryle, obrazy na p³ótnie , a ponadto dzie³a sztuki wspó³czesnej sztuki tj. akwarele i pastele. Pepiniera prowadzi Sprzeda¿ obrazów i rêkodzie³a, poœrednictwo w sprzeda¿y dzie³ sztuki - obrazów olejnych na p³ótnie, akryli i innych technik, rysunku, grafiki artystycznej oraz dodatkowo rzemios³a artystycznego.

http://www.pozycjonowanie.pwi-pl.com/szcz-3127.html

data: 24-03-2010 | szczegóły

Ka?da generacja twĂłrcĂłw opieraj?c si? na do?wiadczeniach poprzednikĂłw chcia?a wnosi? do sztuki co? nowego. Zacz?to poszukiwa? nowych ?rodkĂłw s?owa. Znaleziono je w przedmiotach, ich barwie i bryle. Tematem malarstwa sta?y si? wszystkie formy ruchu, oddanie w malarstwie nowego wymiaru - czasu. Na malarstwo XX wieku niezaprzeczalny wp?yw mia? post?p kinematografii. Uwidacznia si? to w uchwyceniu jednocze?nie wielu momentĂłw zachodz?cych rzeczywi?cie. Spraw? najwa?niejsz? sta?o si? przekazanie stanĂłw duszy i emocji towarzysz?cych aktowi tworzenia.

http://www.malarstwo.org/galeria_sztuki,1,malarstwo_sztalugowe.html

data: 29-04-2010 | szczegóły

Zerwanie nie tylko z dawnymi ale i wspĂł?czesnymi kierunkami w sztuce manifestowa?o si? swobod? twĂłrcz? polegaj?c? na mieszaniu technik i wynajdowaniu nowych. Sztandarowym punktem sta?y si? prze?ycia wewn?trzne artysty, ?wiat stworzony w wyobra?ni, ca?kiem irracjonalny. Malarstwo to budzi kilka kontrowersji, gdy? zaprzecza w?asn? form? kanonom pi?kna do ktĂłrego przywyk? przeci?tny odbiorca, przekaz dzie?a jest niezrozumia?y, a jego idee niejasne.

http://www.malarstwo.org/artysci.html

data: 08-05-2010 | szczegóły