Klasyczn? gr? fabularn? mo?na porówna? do teatru improwizacji, w którym osoba prowadz?ca (w wielu przypadkach zwana Mistrzem Gry) odgrywa rol? autora scenariusza, re?ysera, narratora i w wi?kszo?ci sytuacji aktora ról postaci drugoplanowych - gracze natomiast s? aktorami pierwszoplanowymi, jednak?e nieznaj?cymi scenariusza i zmuszonymi improwizowa? i reagowa? na sytuacje, jakie stawia przed nimi Mistrz Gry. Ca?a rozgrywka toczy si? niemal?e tylko w oparciu o s?owne opisy, zdarza si?, ?e wspomagane muzyk? albo taktyczn? plansz? - Mistrz Gry opisuje graczom ich otoczenie i akcje wykonywane przez bohaterów niezale?nych, gracze natomiast opisuj? czynno?ci wykonywane przez ich postaci. Do funkcji Mistrza Gry nale?y równie? (zazwyczaj wspomagana ustalonymi regu?ami) decyzja, które akcje podejmowane poprzez graczy osi?gn? zamierzone efekty, a które nie. Stopie? dozwolonej identyfikacji mi?dzy graczami a odgrywanymi przez nich postaciami - wypowiadanie si? w pierwszej osobie, wykorzystanie rekwizytów, kontakt fizyczny z pozosta?ymi graczami - jest kwesti? umown? i zale?y wy??cznie od stopnia immersji (zanurzenia) graczy w opisywany ?wiat gry.

http://tinybb.info/

data: 27-04-2010 | szczegóły

Klasyczn? gr? fabularn? mo?na porówna? do teatru improwizacji, w którym osoba prowadz?ca (w wielu przypadkach zwana Mistrzem Gry) odgrywa rol? autora scenariusza, re?ysera, narratora i cz?sto aktora ról postaci drugoplanowych - gracze natomiast s? aktorami pierwszoplanowymi, jednak?e nieznaj?cymi scenariusza i zmuszonymi improwizowa? i reagowa? na sytuacje, jakie stawia przed nimi Mistrz Gry. Ca?a rozgrywka toczy si? niemal tylko w oparciu o s?owne opisy, czasem wspomagane muzyk? lub taktyczn? plansz? - Mistrz Gry opisuje graczom ich otoczenie i akcje wykonywane przez bohaterów niezale?nych, gracze natomiast opisuj? czynno?ci wykonywane przez ich postaci. Do zada? Mistrza Gry nale?y tak?e (przewa?nie wspomagana ustalonymi regu?ami) decyzja, które akcje podejmowane poprzez graczy osi?gn? zamierzone efekty, a które nie. Odcinek dozwolonej identyfikacji mi?dzy graczami a odgrywanymi przez nich postaciami - wypowiadanie si? w pierwszej osobie, wykorzystanie rekwizytów, kontakt fizyczny z pozosta?ymi graczami - jest kwesti? umown? i zale?y wy??cznie od stopnia immersji (zanurzenia) graczy w opisywany ?wiat gry.

http://littlebb.info/

data: 01-05-2010 | szczegóły

Klasyczn? gr? fabularn? mo?na porówna? do teatru improwizacji, w którym osoba prowadz?ca (w bardzo wielu sytuacjach zwana Mistrzem Gry) odgrywa rol? autora scenariusza, re?ysera, narratora i w wielu wypadkach aktora ról postaci drugoplanowych - gracze natomiast s? aktorami pierwszoplanowymi, jednak?e nieznaj?cymi scenariusza i zmuszonymi improwizowa? i reagowa? na sytuacje, jakie stawia przed nimi Mistrz Gry. Ca?a rozgrywka toczy si? prawie ?e tylko w oparciu o s?owne opisy, w pewnych przypadkach wspomagane muzyk? albo taktyczn? plansz? - Mistrz Gry opisuje graczom ich otoczenie i akcje wykonywane przez bohaterów niezale?nych, gracze natomiast opisuj? czynno?ci wykonywane przez ich postaci. Do funkcji Mistrza Gry nale?y równie? (w znacz?cej liczbie przypadków wspomagana ustalonymi regu?ami) decyzja, które akcje podejmowane przez graczy osi?gn? zamierzone efekty, a które nie. Odcinek dozwolonej identyfikacji mi?dzy graczami a odgrywanymi poprzez nich postaciami - wypowiadanie si? w pierwszej osobie, wykorzystanie rekwizytów, kontakt fizyczny z pozosta?ymi graczami - jest kwesti? umown? i zale?y wy??cznie od stopnia immersji (zanurzenia) graczy w opisywany ?wiat gry.

http://newnia.info/

data: 06-05-2010 | szczegóły

Klasyczn? gr? fabularn? mo?na porówna? do teatru improwizacji, w którym osoba prowadz?ca (cz??ciej zwana Mistrzem Gry) odgrywa rol? autora scenariusza, re?ysera, narratora i w bardzo wielu przypadkach aktora ról postaci drugoplanowych - gracze natomiast s? aktorami pierwszoplanowymi, jednak?e nieznaj?cymi scenariusza i zmuszonymi improwizowa? i reagowa? na sytuacje, jakie stawia przed nimi Mistrz Gry. Ca?a rozgrywka toczy si? prawie ?e wy??cznie w oparciu o s?owne opisy, nierzadko wspomagane muzyk? lub taktyczn? plansz? - Mistrz Gry opisuje graczom ich otoczenie i akcje wykonywane przez bohaterów niezale?nych, gracze natomiast opisuj? czynno?ci wykonywane przez ich postaci. Do zada? Mistrza Gry nale?y równie? (cz?sto wspomagana ustalonymi regu?ami) decyzja, które akcje podejmowane poprzez graczy osi?gn? zamierzone efekty, a które nie. Stopie? dozwolonej identyfikacji mi?dzy graczami a odgrywanymi poprzez nich postaciami - wypowiadanie si? w pierwszej osobie, wykorzystanie rekwizytów, kontakt fizyczny z pozosta?ymi graczami - jest kwesti? umown? i zale?y wy??cznie od stopnia immersji (zanurzenia) graczy w opisywany ?wiat gry.

http://lastinn.info/

data: 06-05-2010 | szczegóły

Wyewoluowa?a ona ze strategicznej gry wojennej Chainmail, bazuj?cej na planszach podzielonych na sze?ciok?tne pola (powszechnie nazywane hexami). Trzecia edycja opiera si? na mechanice d20 i umo?liwia na gr? w ró?norodnych ?wiatach fantasy. Gra by?a pierwotnie wydawana przez Tactical Studies Rules (TSR, pó?niej TSR Hobbies), wydawnictwo specjalizuj?ce si? w grach wojennych. W latach 90. firma straci?a p?ynno?? finansow? i zosta?a wykupiona przez firm? Wizards of the Coast (WotC), która tym samym naby?a prawa do marki Dungeons and Dragons. WotC najpierw wyda?o ponowione wersje podr?czników g?ównych drugiej edycji Advanced Dungeons and Dragons, wiele indywidualnych dodatków, ?eby na prze?omie wieków wyda? ju? w?asn? trzeci? modyfikacj? gry (przy czym warto zauwa?y?, ?e nazwa brzmi Dungeons and Dragons 3rd Edition, w trakcie gdy ewolucja sz?a w nast?puj?cym toku: Dungeons and Dragons → Advanced Dungeons and Dragons → Advanced Dungeons and Dragons 2nd Edition; nie ma tu wi?c logicznej kontynuacji, bowiem nigdy nie by?o drugiej edycji Dungeons and Dragons jako takiego. 6 czerwca 2008 nast?pi?a premiera najnowszej wersji gry Dungeons and Dragons 4th Edition. Najnowsza wersja gry wydana w Polsce to Edycja 3.5, opracowane przez Wydawnictwo ISA. Podstawowa wersja gry pozwala na wcielenie si? w fikcyjn? posta? - mo?e to by? cz?owiek, lub przedstawiciel jednej z fantastycznych ras: (elf, pó?elf, krasnolud, nizio?ek, gnom, pó?ork). Posta? ma mo?liwo?? rozwija? jedn? z dost?pnych klas postaci (profesji). Dost?pne klasy to: wojownik, barbarzy?ca, paladyn, mnich, czarodziej, zaklinacz, kap?an, druid, bard, ?otrzyk czy tropiciel. Kolejne dodatki wprowadzaj? dodatkowe sposobno?ci wyboru. Najpopularniejsze ?wiaty (albo z angielskiego settingi) w których ma mo?liwo?? toczy? si? rozgrywka to Zapomniane Krainy (Forgotten Realms), Greyhawk (kluczowy ?wiat Edycji 3.0 i 3.pi??), Planescape, Smocza Lanca (Dragonlance), Dark Sun, Spelljammer, czy najnowszy, pochodz?cy od WotC Eberron. Trzecia edycja i mechanika d20 przynios?y równie kilka ?wiatów, w wi?kszo?ci sytuacji konwertowanych z innych gier - tak fabularnych jak Gasn?ce S?o?ca, Rokugan (?wiat gry Legenda 5 Kr?gów) czy Deadlands jak i komputerowych np. Diablo II, Warcraft i Everquest. Wydanie trzeciej edycji D&D mia?o tak?e znaczny wp?yw na ca?y ?wiat gier fabularnych, bowiem mechanik? d20 o któr? gra jest oparta, udost?pnionej na Licencji Otwartej Gry (Open Gaming License), dzi?ki której inni wydawcy mog? wydawa? prywatne dodatki zgodne z systemem bez konieczno?ci wyst?powania ka?dorazowo o licencj?. Chc?c skorzysta? z du?ej popularno?ci trzeciej edycji D&D, wydawcy innych gier fabularnych skonwertowali swoje gry na mechanik? d20, aby utworzy? równoleg?? do opartych na w?asnej mechanice spersonalizowanych gier lini? d20. Wizards of the Coast wy?o?y?o te? pewn? sum? kasy, ?eby licencjonowa? jedne z bardziej kasowych tytu?ów (Gwiezdne Wojny oraz Zew Cthulhu), a nast?pnie wyda? pod sztandarem d20. Czwarta edycja korzysta z ograniczonej licencji GSL nie pozwalaj?cej na wydawanie nowych systemów.

http://lastinn.net/

data: 30-04-2010 | szczegóły

Wyewoluowa?a ona ze strategicznej gry wojennej Chainmail, bazuj?cej na planszach podzielonych na sze?ciok?tne pola (powszechnie nazywane hexami). Trzecia edycja opiera si? na mechanice d20 i umo?liwia na gr? w ró?norodnych ?wiatach fantasy. Gra by?a pierwotnie wydawana przez Tactical Studies Rules (TSR, w przysz?o?ci TSR Hobbies), wydawnictwo specjalizuj?ce si? w grach wojennych. W latach 90. firma straci?a p?ynno?? finansow? i zosta?a wykupiona przez spó?k? Wizards of the Coast (WotC), która tym samym zakupi?a prawa do marki Dungeons and Dragons. WotC najpierw wyda?o ponowione wersje podr?czników priorytetowych drugiej edycji Advanced Dungeons and Dragons, wiele spersonalizowanych dodatków, ?eby na prze?omie wieków wyda? ju? swoj? trzeci? przeróbk? gry (przy czym warto zauwa?y?, ?e nazwa brzmi Dungeons and Dragons 3rd Edition, podczas gdy ewolucja sz?a w nast?puj?cym toku: Dungeons and Dragons → Advanced Dungeons and Dragons → Advanced Dungeons and Dragons 2nd Edition; nie ma tu wi?c logicznej kontynuacji, bowiem nigdy nie by?o drugiej edycji Dungeons and Dragons jako takiego. 6 czerwca 2008 nast?pi?a premiera najnowszej wersji gry Dungeons and Dragons 4th Edition. Najnowsza wersja gry wydana w Polsce to Edycja 3.pi??, przygotowane przez Wydawnictwo ISA. Podstawowa wersja gry umo?liwia na wcielenie si? w fikcyjn? posta? - mo?e to by? cz?owiek, lub przedstawiciel jednej z fantastycznych ras: (elf, pó?elf, krasnolud, nizio?ek, gnom, pó?ork). Posta? mo?e rozwija? jedn? z dost?pnych klas postaci (profesji). Dost?pne klasy to: wojownik, barbarzy?ca, paladyn, mnich, czarodziej, zaklinacz, kap?an, druid, bard, ?otrzyk czy tropiciel. Kolejne dodatki wprowadzaj? dodatkowe sposobów wyboru. Najpopularniejsze ?wiaty (lub z angielskiego settingi) w których mo?e toczy? si? rozgrywka to Zapomniane Krainy (Forgotten Realms), Greyhawk (kluczowy ?wiat Edycji 3.0 i 3.pi??), Planescape, Smocza Lanca (Dragonlance), Dark Sun, Spelljammer, czy najnowszy, pochodz?cy od WotC Eberron. Trzecia edycja i mechanika d20 przynios?y równie kilka ?wiatów, w ogromnej liczbie przypadków konwertowanych z innych gier - tak fabularnych jak Gasn?ce S?o?ca, Rokugan (?wiat gry Legenda 5 Kr?gów) czy Deadlands jak i komputerowych np. Diablo II, Warcraft i Everquest. Wydanie trzeciej edycji D&D mia?o tak?e znaczny wp?yw na ca?y ?wiat gier fabularnych, bowiem mechanik? d20 o któr? gra jest oparta, udost?pnionej na Certyfikatów Otwartej Gry (Open Gaming License), dzi?ki której inni wydawcy mog? wydawa? prywatne dodatki zgodne z systemem bez konieczno?ci wyst?powania za ka?dym razem o licencj?. Chc?c skorzysta? z du?ej popularno?ci trzeciej edycji D&D, wydawcy innych gier fabularnych skonwertowali indywidualne gry na mechanik? d20, ?eby utworzy? równoleg?? do opartych na osobistej mechanice spersonalizowanych gier lini? d20. Wizards of the Coast wy?o?y?o równie? pewn? sum? gotówki, a?eby licencjonowa? jedne z bardziej kasowych tytu?ów (Gwiezdne Wojny oraz dodatkowo Zew Cthulhu), a nast?pnie wyda? pod sztandarem d20. Czwarta edycja korzysta z ograniczonej licencji GSL nie umo?liwiaj?cej na wydawanie nowych systemów.

http://microbb.info/

data: 02-05-2010 | szczegóły

Nieod??cznym prawie elementem systemów RPG s? opisy mechaniki rozgrywki. Stanowi? je cz?stokro? okre?lone zestawy wzorów matematycznych albo s?ownych okre?le?, pozwalaj?cych okre?li? wp?yw poszczególnych czynników na efekt danej akcji. Np, na powodzenie próby otwarcia poprzez posta? zamka wytrychem wp?yn?? mog?: zr?czno?? palców, typ wytrycha czy etap skomplikowania mechanizmu, a nierzadko dos?ownie tak abstrakcyjne wspó?czynniki jak szcz??cie postaci, czy znaczenie otwarcia tego? zamku dla tworzonej historii. Do opisu poszczególnych czynników stosowane s? ustalone zestawy parametrów - mierzalnych, jak np. masa czy rozmiar przedmiotów, albo przybli?anych, takich jak stopie? niewygody pancerza lub g?sto?? mg?y. Wspó?czynniki przybli?ane bardzo cz?sto okre?la si? warto?ci? punktow? (np. w skali od 0 do 10), procentow?, s?ownie (wed?ug umownej skali, przyk?adowo. od "fatalnie" poprzez "?rednio" do "idealnie") lub opisowo. Przyk?adem zestawu umownie okre?lonych parametrów jest stosowany cz?stokro? mechanizm kwantyzacji cech bohaterów, reguluj?cy zasady ich opisu, co s?u?y rozstrzyganiu odgrywanych i opisywanych akcji. W du?ej liczbie przypadków odpowiednimi wspó?czynnikami opisane s? fizyczne i psychiczne cechy danego bohatera (takie jak: si?a, inteligencja, zr?czno??) , a ponadto kwalifikacji, okre?laj?ce jak bardzo posta? si? na czym? zna albo jakie ma na danym polu do?wiadczenie (przyk?adowo. targowanie si? czy walka mieczem dwur?cznym). W trakcie rozgrywki poszczególne cechy postaci mog? si? modyfikowa?, gdy posta? zdobywa nowe zdolno?ci albo ulega obra?eniom. Gracze cz??ciej spisuj? dane o swoich postaciach na specjalnie przygotowanych tzw. kartach postaci, co umo?liwia na kontynuowanie jedn? postaci? rozgrywki przez kolejne sesje, odpowiadaj?ce nast?pnym przygodom, , a ponadto na jej post?p w?ród kolejnymi przygodami rpg.

http://smallbb.info/

data: 02-05-2010 | szczegóły